'Seni'

Oysa ki saatlerdir karşılıklı oturmuş birbirlerine bakıyorlardı. Söylemeleri gereken sözcükler ağızlarının içinde uzun kuyruklar oluşturmuştu. Fakat saatlerdir sadece bakışıyorlardı. Konuşmuyorlardı. Düşünmüyorlardı. Sadece bakıyorlardı. Sadece bakmak. Kelimelerden korktuğunda insan sadece baka kalırdı. İşte o anlardan biriydi. Birisi cesaret edip kapıyı açsa, oda bi anda kelimelerle dolacaktı. Ama cesaretleri yoktu. Çünkü aşıklardı. Çünkü gerçeklerden ve kelimelerden korkuyorlardı. Oda da yanan mum artık ateşe direnemeyecek kadar ufalmıştı fakat tek bir kelime bile duymamıştı iki ağızdan, bir kelime. Zaman bile artık durmaya yüz tutmuştu ki... Ve çıkması gereken ilk kelime ağızdan sanki firar edermişcesine uzaklaştı...

'Seni' dedi çocuk. 'Seni se..'

Artık bakışmıyorlardı.