730 gün... 17520 saat... 1051200 dakika...
İnsan hayatında kim bilir neler değişti bu zaman içerisinde. Ne hüzünler doldu kalpler, ne sevinçler. Benimse...
Kızıcaksın biliyorum ama çok tökezledim be adam. Çok yalnızlığa ittim kendimi. Dururum tek başıma dedim. Denedim. Yalnızlık daha iyi gelir dedim. Sonuçta herkes bi zaman gitmeyecek mi? Sen gitmedin mi? Neden uzatayım ki dedim. Öyle de yapamadım. Sen derdin hep; 'İnsan dostsuz yaşayamaz diye.' olmuyormuş be adam. Ama bazen dayanamadım. Ne kadar acı, çok fazla düştüm çünkü. Çok uzun zaman oldu be adam. Çok uzun zamanlar daha olacak. Biliyorum. Alışamıyorum. Korkuyorum...
730 gün... 17520 saat... 1051200 dakika...
Alsaydım bir kere zamanı geri. Tam o saate. Tam da sen kapamadan gözlerini.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder