En zoru sadece güne her gözünü açıtğında 'Nefes alabilmek her şeye rağmen'. Sadece istediklerimizi yaşayamıyoruz hayatlarımızda. Hep mutlu olamıyoruz ne yazık ki. Ama hep ağlamıyoruz da. İşte bu yüzden 'Her sabah uyandığında derin bir nefes al' ki her gün yeni güne uyandığını unutma. Biz göz kırpma bir sonrakini takip ederken düşünmemek gereken geçeni. Her saniye, her salise bırakmak için sebepler yaşıyoruz - yaşıyorlar. Ya olan her şeyde en ufağından en büyüğüne bıraksaydık kendimizi. Bıraksaydık ve mahfetseydik mahfolmuş hayatlarımızı. Daha mı iyi olurdu bizim için? En zoru nu yapmak aslında daha kolay değil mi? İronisi burda başlamıyor mu zaten hayatın? En zoru 'Nefes almak için her şeye rağmen'. En zorunu yaptıktan sonra hayatımızı yaşanır kılmak için en azından bir çaba sarfetmiş oluruz asilce, tıpkı bir korkak gibi kaçmak yerine. Durup sadece derin bir nefes alıp Nietzsche' den bir alıntı yaparak -Beni öldürmeyen her şey beni güçlendirir.- neden devam etmiyoruz ki? Sadece durup bir nefes alıp..
Nietzsche' den devam etmek gerekir bazen - Hayat, kendisini alt edenindir- yani kaybedenin değil. Yapabilmeli en zoru kolayca. Her şeye rağmen, nefes alabilmek her şeye rağmen.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder