Yalnızlık

İnsanlar ne zaman yalnız kalırlar ya da kendilerini ne zaman yalnız hissederler?

Bilindiği gibi aslında yalnızlık sadece fiili bir uygulama olan 'tek olma, tek kalma' fiili değildir. Kişi varlık olarak toplu bir ortam da bile kendini yalnız hissedebilir. Fakat nedir bunun sebebi? En sevdiğin, en samimi olduğun arkadaşınlasındır. Bir yerlerde oturup bir şeyler içiliyordur. Ne kadar gülsen de, muhabbetin için de ne kadar olsanda aslında orda yoksundur bi nevi. Nedir sebebi bunun? Neden insanlar yalnız hissederler kendilerini? Bellidir vardır elbet bir problemleri ama denmez mi - sorunlar konuşularak çözülür- diye.. Neden o adam yalnızdır orada? Bireyin kendi isteğidir aslında, bir iç çatışmaya ihtiyaçı vardır. Kendiyle çözmesi gerek sorunlar vardır. Ya da hep öğretildiği gibi 'Sorunlar kendi başına halledilmelidir'. Neden olmasın. Ama hiç anlayamamıştır karşı taraf bunu. Çünkü biz insanoğlu hep o lanet palyaço maskesini yüzümüzden düşürmedik ki. Ne bilsin elalem seni. Sizde unutmuyor musunuz bazen gerçekten gülmenin nasıl olduğunu? Ne kadar yanlış oysa ki. Eş değer değil midir YALNIZLIK ile ÖLÜM sizce? İlk soruya tekrar bakarsak aslında daha kötü değil mi 'Yalnız hissetmek'. Yalnız kalmak bi nebzede olsa giderilebilir ama 'Yalnız hissetmek'... Hep merak ettim neden buna çözüm bulamadığımı. Ve nasıl bu hale geldiğimi. Eskiyi hatırlamaz oldum. Sanki silinmişti, sanki bir şey bunu nasıl yaptığımı unutturmuştu bana. Bilemiyorum ama YALNIZ HİSSEDİYORUM...