Kaybolan Renkler

Çocukluğumuzdaki renkler kim bilir neredeler? Acaba başka bir çocuğun mu hayatını renklendiriyorlar yoksa sonmüş bir yıldızamı can veriyorlar? Özlemiyor değil insan onları. Onlar kırmızıdan daha kırmızı, maviden daha maviydi. Şimdi ise renkler... Siyah mı? Ahh siyah ah! beyaz bile kendini belli edemezken neylesin siyah. Renkler, renkler, renkler... Nasıldı anlatırlardı sevinci, hüznü. Nasılda haykırırlardı korkuya karşı dimdik. Renkler, renkler, renkler... Renklerin saflığıyla örülmüş ruhların yerini yavaş yavaş bencillik, fesatlık, kötülük sararken neylesin siyah, neylesin renklerin. Kırmızı anlatırken eskiden aşkı o büyük sevgileri şimdi ise şeytan esaretinde unutuldu o eski aşklar gibi. Kırmızı! o haldeyken neylesin siyah? Korkutuyor artık. Ya var olan renklerimizide kaybedersek? Ya son olarak siyahıda kaybedersek? Anlamlarını yitirirse renkler güneş neylerdi batarken denizin mavisiyle?