Hastasın Sen

Hastasın sen..

Aşıksın sen.. Yaşıyorsun ve sonunda hiçbir şey olmamış gibi öleceksin sende. Sende yürüyorsun boş sokaklarda herkes gibi.. Hastasın sen. Tıpkı herkesin olduğu gibi. Sadece azıcık farklı. Çok ufak değil ama.. Çokta abartılacak gibi de değil hani.

Afedersin ama hastasın sen.

Hissetmiyorsun artık. Yoksunsun. Hasta olduğun için böyle mi yoksa yoksun olduğun için mi hastasın bilmiyorum ama sen hastasın. Gözlerin ve dudakların organize olamıyorlar. İkisinden biri bir şeyler saklıyor senden. Benden. Başkalarından. Bazen 'seviyorum' derken gözlerin intihar ediyor bazende 'git' derken gözlerin yalvarıyor kalsınlar diye. Birlikte yapmayı unuttuğun başka bir sürü şeyden biri sadece bu.

Sana daha önce hasta olduğunu kimse söyledi mi?

Hiç özür diledin mi öldürdüğün ruhlardan? Ezip geçtiğin çiçeklerden? Sadece sen istiyorsun diye doğmayacak güneşten özür diledin mi? Ne kadar sorsam da nafile sanırım. Çünkü çok hastasın sen.

Dünyanın merkezi sanıyorsan kendini, yanılıyorsun. Olduğun tek şey ise sevgiye muhtaç kalmış hasta biri. Bunu bile bile sevgiden kaçacak kadar hasta birisi.

Zamanla hisleri, hiç olmuş birisi.

Tekrar doğmanı sağlayacak şeyleri tek tek yok eden birisi.

Peki bunun için ne yapıyorsun? Her gün normal insanlar gibi gözükmek için taktığın o maskenin dışında?

Kendi içine saklanmış, çekilip çıkarılmayı bekleyen hasta biri. Cesareti olmayan zavallı biri. Gözgöze baktığın ama göremediği ruhların içinde kaybolmuş biri.  Öyle üzülüyorum ki sana, öyle umutsuzca çırpınıyorsun ki.

Sana kaç kere hasta olduğunu söyledim bilmiyorum ama durmanın zamanı geldiğini ilk defa söylüyorum sanırım. Kaçıp giden şeylerin arkasında bakmanın değil gerekirse koşmanın vakti geldiğini hatırlatıyorum sana hasta adam.

Sana tekrar yaşaman gerektiğini hatırlatıyorum hasta adam. Onun gözlerinden çıkıp tekrar hayata dönmen gerektiğini.