Bir şarkıdan sonra yazma dürtüsü uyandı içimde. Bi öz eleştri yapma isteği. Uzun süredir zaten sakladığım hisleri dostlarıma açmıştım. E doğal olarak kendime de açmış bulunuyorum. Yazmamak için bir sebep göremedim o zaman kendimde.
Uzun süredir bi değişim içinde hayatım, isteyerek ya da istemeden. İplik sökümü gibi oldu benimkiler biraz. Bir yerden başladı, birikti, yuvarlanan bir kar tanesi misali büyüdü, büyüdü. O büyüdükçe insanlar anlamadı, anlamadıklarında sorunlar arttı. Sorunlar artınca kar tanesi göz açıp kapayıncaya kadar bir çığ oldu ve yuttu beni. Benimle beraber kimbilir kimleri.
Düşünecek zaman oluyor içinde insanın. Nerde hata kimde diye. Nerde ya da kimsede değil tabiki. Bariz hatanın nerde olduğu, BEN' de. Güçlü olmazsan kaybeden olursun diye boşuna dememişler. Ben hep güçlü sandım kendimi. Ama bakıyorumki güçlü değilmişim. 'Olsan böyle olmaz' demedi anasını satayım kimse şimdiye kadar. Hiçhoş değil. Gerçekten. Heryerimizi hayal-basmış. Heryerimi. Çığ içinde kendime farketmeden bir dünya kurmuşum. Söyleyemediklerimden ibaret.
Ne oldu bilmiyorum ama bir şey söktü aldı o çığ içinden o saçma beni. Tuttu kulağımdan attı kapı dışarı. Terbiyesiz kişiliğim benim. İyi yaptın. Çamurdan bir adam olmaktansa neden kendin olmuyorsun diye tuttu attı beni dışarı. İyi yaptın gerçekten. Farkındalık asıl çözüm. Herkese söylerken kendime bu kadar geç söylemekte sanırım.. Eşşeklik diyerek çok hakarette bulunmayacağım kendime. Belki sen başka bir şey söylersin bilemem.
Bunları yazmaya da Coldplay - Fix u itti beni. Seviyorum o parçayı. Velhasılkelam, gerek yok daha fazla yalan bir dünyada yaşamaya. Belki daha zor ama dürüst en azından. Coldplay' in başka parçalarınıda severim ama sanırım konu o değildi...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder