Zamanın Birinde

Eski bir köstekli saat sesi kulaklarımda. Onun dışında hayatta sanki durmuş gibi, onun isyanıda bu bu yüzden sadece onun sesi var kulaklarımda. 'Yaşamını durdurabilirsin' bana diyor, 'Bunu yapabilirsin. 'Ama unutma' diyor 'Sen olsanda olmasanda hayat devam edecek. Benim çarklarım hep ileriye dönecek.' Kulak veriyorum hayatta ki tek dostuma, zamana. Aklıma takılan tek bir soru dönüyor kafamda. Bensiz devam edecek hayatlar, ya beni özlerlerse?